Tijek hipohondrijskog poremećaja je obično epizodičan i često epizode traju mjesecima ili godinama i odvojene su približno istim periodima kada simptomi nisu naglašeni. Obično postoji veza između egzacerbacije hipohondrijskih simptoma i psihosocijalnih stresora. Neke studije pokazuju da se 1/3 do 1/2 svih bolesnika s hipohondrijskim poremećajem znakovito oporave. Dobra prognoza vezana je uz visoki socioekonomski status, s anksioznošću ili depresijom koja dobro reagira na liječenje, nagli nastanak simptoma, odsutnost poremećaja osobosti i odsutnost ostalih, nepsihijatrijskih poremećaja. Mnogo djece s hipohondrijskim poremećajem oporavi se tijekom adolescencije ili rane odrasle dobi.
