Sindrom nemirnih nogu je čest neurološki poremećaj koji se prvi puta spominje u 17. stoljeću, a 1944. opisao ga je Karl A. Ekomb i od tada je poznat pod današnjim nazivom (ponekad se naziva i Ekbomov sindrom).
Karakteriziran je neugodnim senzacijama u nogama i potrebom za pomicanjem nogu. Navedene senzacije različito se opisuju pa se često spominje mravinjanje, gmizanje, bockanje, trzanje, grčenje, trnjenje ili čak bolne senzacije koje izazivaju prekomjernu potrebu za pomicanjem nogu.
Simptomi se uglavnom javljaju ili pogoršavaju tijekom večernjih sati. Kretanje može privremeno ublažiti simptome kao i masaža i stavljanje hladnih obloga.
Iako vrlo čest, sindrom nemirnih nogu još je uvijek slabo prepoznat i često pogrešno dijagnosticiran.
