Distimija umnogo čemu, zapravo, odgovara konceptu depresivne neuroze ili neurotske depresije. Po nekima uključuje i ankioznu depresiju (perzistentnu), depresivnu ličnost, neurotsku depresiju s trajanjem više od dvije godine. Prema MKB-10 anksiozna depresija je isključena.
Prema drugim shvaćanjima distimija predstavlja temperamentnu disforiju što označava prirođenu tendenciju reagiranja depresivnim raspoloženjem.
Prema nekim istraživanjima 25% bolesnica s velikim afektivnim poremećajem ispoljava prethodni mali depresivni poremećaj ili distimiju.
Ovakve "dvostruke depresije" razlikuju se po tijeku, remisijama i trajanju ciklusa od major ili velikog depresivnog poremećaja. Obično bolesnici s velikim depresivnim poremećajem koji su prethodno ispoljavali distimiju imaju lošiji ishod liječenja.
Prema DSM-IV dijagnoza distimičkog poremećaja zahtijeva najmanje 2 godine trajanja simptoma i prisutnost najmanje 2 od sljedećih simptoma:
- smanjen ili pojačan apetit
- insomniju ili hipersomniju
- gubitak energije i osjećaj umora
- samopotcjenjivanje
- teškoće koncentracije ili poteškoće u donošenju odluke
- osjećaj beznadnosti
Prema MKB-10 za dijagnozu distimije potrebno je najmanje 3 od sljedećih 8 simptoma:
- smanjenje energije i aktivnosti
- insomnija
- gubitak samopouzdanja ili osjećaj neadekvatnosti
- otežana koncentracija
- česta plačljivost
- osjećaj beznadnosti ili očaja
- osjećaj nesposobnosti nošenja s rutinskim obvezama svakodnevnog života
- pesimizam glede budućnosti i ruminacije o prošlosti
